Dierbare herinneringen aan mijn lieve oma

Mijn lieve en warme oma, wat mis ik haar nog steeds zo intens. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Ik mis die heerlijke innemende lach, haar onvoorwaardelijke acceptatie van mij als mens en ik mis vooral haar liefde. Op de vrijdagen ging ik graag bij mijn oma verse frietjes eten. Mijn oma maakte op vrijdag frietjes en het was dan een ritueel geworden om gezamenlijk samen met mijn oom Alex en mijn ouders frietjes te eten. Ik vond het heerlijk om bij haar te zijn. Altijd was het er gezellig en altijd voelde ik mij welkom. Er is niemand geweest van wie ik zoveel heb gehouden als mijn oma. Mijn oma is pure liefde. Haar onbaatzuchtigheid is een absoluut voorbeeld voor mij. Op zaterdag sliep ik graag bij haar om vervolgens gezellige wandelingetjes te maken en samen naar de kerk te lopen. Op 7 januari 2004 overleed mijn oma op 82 jarige leeftijd. Het voelt voor mij nog steeds als een enorm litteken om mijn oma te moeten missen. Mijn oma haar lichaam was op, maar haar geest wilde nog zo graag door. Mijn oma kon geen afscheid nemen van haar kinderen en kleinkinderen. 22 jaar heb ik mijn oma bij mij gehad. Veel te kort voelt het voor mij, al ben ik dankbaar voor deze tijd met haar. Mijn opa mis ik zeker ook. Mijn opa was een gezellige dikkerd. Iemand die alles kon missen en met wie je vreselijk kon lachen. Mijn opa noemde mij dotje, iets wat mij tot vandaag nog steeds een glimlach op mijn gezicht tovert als ik eraan terug denk.

Voor altijd in mijn hart gesloten, in de wetenschap dat we elkaar hopelijk ooit terug zullen zien